قلمروی بهشت

برخیز ومخور غم جهان گذران بنشین ودمی به شادمانی گذران چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

قلمروی بهشت

برخیز ومخور غم جهان گذران بنشین ودمی به شادمانی گذران چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

هنگامی که دست نوازش برسر کودکی  بی پناه ،کودک کار،یا یتیم میکشی همه می گویند چقدر انسان بزرگ و خوبی است ،اما زمانی که دلیل اینکه چرا وچگونه به این وضع دچار شده  را میپرسی سکوت می کنند و به چشم مجرم به تو می نگرند.

درست همانند حال وهوای این روزهای سرزمینم.

۹۷/۱۰/۱۴
آرش ابراهیمی