شعر نو

برخیز ومخور غم جهان گذران بنشین ودمی به شادمانی گذران چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

شعر نو

برخیز ومخور غم جهان گذران بنشین ودمی به شادمانی گذران چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

اینو بدون همیشه اونی که از همه ساکت تره بیشتر از همه میدونه ،واونی که نمیدونه بیشتر ازهمه حرف میزنه.
۹۷/۱۰/۱۵
آرش ابراهیمی