شعر نو

برخیز ومخور غم جهان گذران بنشین ودمی به شادمانی گذران چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

شعر نو

برخیز ومخور غم جهان گذران بنشین ودمی به شادمانی گذران چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

از زمان تولدم تا امروز به این نتیجه رسیدم که زندگی همانند جاده ای یک طرفه است که حتی برخلاف خواسته ی باطنی ات آن را خواهی پیمود وهمچنین این را نیز فهمیده ام روزهای خوب زمانی به سراغ تو می آیند که تو ابتدا به پیشوازشان بروی.
۹۷/۱۰/۲۱
آرش ابراهیمی